กว่าจะเป็นตลาดเกษตร ม.อ.(4)

User Rating: 1 / 5

Star ActiveStar InactiveStar InactiveStar InactiveStar Inactive
 

ตอนนั้น(7 ปีที่แล้ว)เราเองกำลังจนตรอก ไม่รู้จะหันหน้าไปปรึกษาหรือพึ่งพาใครได้เลย เพราะไม่มีใครในหน่วยงานราชการทำงานแบบนี้ แค่ลองปรึกษาพี่ๆ ที่สนิทกัน ทุกคนก็พูดเป็นเสียงเดียวกันว่า ให้กลับไปทำงานเทคโนฯ เหอะ เสียดายวิชาความรู้ที่อุตส่าห์ฝึกฝนทางคอมพิวเตอร์ ไม่น่ามาทำอะไรแบบนี้เลย เรื่องการสร้างตลาดเพื่อให้คนมาซื้อของเหมือนโวค (ของคณะแพทย์) ช่างเป็นความฝันลมๆแล้งๆ ที่ไม่มีใครซักคนสนับสนุน

                  เมื่อเราถามเจ้านาย ว่าเราจะทำตลาดแบบที่เจ้านายว่าได้จริง เหรอ? เจ้านายก็ไม่อธิบายอะไรนอกจากให้หนังสือเรื่อง "พ่อรวยสอนลูก" มาให้อ่าน แล้วก็เพียรถามเราทุกวันว่า อ่านจบแล้วยัง เป็นยังไงบ้าง บอกตามตรงแค่เปิดอ่านได้ 3-4 หน้า ก็วางแล้วเพราะไม่รู้เรื่อง เมื่อโดนเจ้านายถามหลายครั้งเข้า ก็เลยลองอ่าน(เพื่อมาตอบคำถามเจ้านาย) เจ้านายจึงได้อธิบายให้เราฟังว่า " เราเป็นลูกข้าราชการ(พ่อเป็นทหาร) เติบโตในแนวคิดแบบพ่อ(จน ฮ่าๆๆๆ) ต้องหัดเปลี่ยนแนวคิด และทัศนคติในการดำรงชีวิตเป็นแบบที่พ่อรวย (ในหนังสือ) สอน"

ลองเปลี่ยนแนวคิดและทัศนคติในการดำรงชีวิต

 

                     อันนี้ยิ่งสร้างปัญหาเพิ่มขึ้นกว่าเดิมอีก เพราะเราเป็นเด็กชมรมอาสาฯมาตั้งแต่สมัยเรียน เดินหัวยังเอียงซ้ายเลย จะมาพูดเรื่องการเปลี่ยนวิธีการคิดแบบใหม่  แล้วให้เปลี่ยนทัศนคติที่เราเองก็คิดว่าที่เราเป็นอยู่ก็สูงส่งดีแล้ว(ฮ่าๆๆๆ)มันจึงเป็นความขัดแย้งในใจอย่างรุนแรงมาก

 

                     ตลาดเกษตร มอ. ก็เปิดให้บริการขึ้นในวันศุกร์ที่ 2 พฤศจิกายน 2544 บริเวณประตูศรีทรัพย์ ด้วยความทุลักทุเล ตลาดอยู่ต่ำกว่าพื้นถนน 2-3 เมตร เราต้องถือจอบถากดินให้เป็นขั้นๆ เพื่อให้คนเดินลงมาตลาดได้ ทางเดินก็ขรุขระ และแฉะเป็นหย่อมๆ (ช่วงนั้นฝนตก) ตลาดกว้างมากแบ่งออกเป็น 7 โซน คือเป็นรูป 5 เหลี่ยม แล้วข้างในก็มีร้านแยกเป็น 2 เหลี่ยมอีก จะเดินยากมาก เพราะบางจุดมีสะพานข้ามลำธาร แล้วแต่ละโซนก็ไม่ต่อเนื่องกัน

 

                     เราต้องทำทุกอย่างตั้งแต่ ช่วยยกซุ้มมาวาง ทำทางเดิน ซ่อมสะพานที่ไม้หลุดวันเว้นวัน แล้วก็ช่วยซ่อมไฟฟ้าซึ่งติดๆ ดับๆ ก็มีปัญญาทำได้แค่เปลี่ยนสตาทร์เตอร์หรือหลอดไฟ (ตลาดเปิดนอกเวลาราชการ จึงไม่มีช่างอยู่) วัสดุอุปกรณ์ที่ใช้เป็นของเหลือใช้จากงานเกษตรแห่งชาติทั้งสิ้น ไม่ว่าจะเป็นซุ้ม หลอดไฟ อุปกรณ์ต่างๆ  รวมทั้งอาคารที่ใช้

 

                   หลังเปิดตลาดได้ 2 ครั้ง เจ้านายก็สั่งว่า "ให้เตรียมตัวไปช่วยขายหมู" โห!!! ไม่รู้จะบรรยายด้วยคำพูดอะไร อารมณ์ตอนนั้นเป็นความรู้สึกกระอักกระอ่วนใจ "เตรียมตัวไปขายหมู" บ้าที่สุด! เราเป็นข้าราชการบรรจุปี 37 ใครเคยได้ยินข้าราชการตำแหน่งขายหมูบ้าง??

เกี่ยวกับเรา

ติดต่อทีมงาน

 

คณะทรัพยากรธรรมชาติ

โทร. 074-286012(อมรรัตน์ จันทนาอรพินท์) หรือ 074-286059(เยาวลักษณ์ ชัยพลเดช)

E-mail : amonrat.b@psu.ac.th,yaowalak.c@psu.ac.th


©2020 คณะทรัพยากรธรรมชาติ

Search